Jak ekrany wpływają na relację z jedzeniem u dzieci

Wiedza o żywieniu dzieci

Jak ekrany wpływają na relację z jedzeniem u dzieci

Czy ekrany maja wpływ na powstanie zaburzeń odżywiania u dzieci? Jak wpływają na relację z jedzeniem?

Patrycja Lewandowska · Specjalistka ds. żywienia dzieci

Eksperci są zgodni, ekrany nie wpływają korzystnie na rozwój dzieci, zwłaszcza tych najmniejszych. W pierwszych latach życia, dziecko nie powinno być wystawiane na ekspozycję ekranów w ogóle, po 2 roku życia należy pamiętać, aby czas ekranowy był rozsądnie wydzielany. Dzieci powinny mieć czas i przestrzeń na rozwój, dziecko wpatrzone w ekran jest w stanie podobnym do hipnozy, nie docierają do niego bodźce zewnętrzne, nie ćwiczy mowy, nie nawiązuje interakcji z ludźmi, co może prowadzić do opóźnienia w rozwoju lub nieprawidłowego rozwoju społecznego. Będąc w hotelach, restauracjach coraz więcej widzi się dzieci wpatrzonych w telefon, nawet w trakcie posiłków. Każdy rodzic sam decyduje jaką drogę wybierze dla swojego dziecka i co jest dla niego najlepsze, ale warto być świadomym i znać najnowsze zalecenia oraz badania.

Tablet z bajką stoi obok talerza z posiłkiem dla dziecka.

Świadomość jedzenia, a telefon za talerzem

Jak wyżej wspomniałam, dziecko wpatrzone w bajkę jest w stanie podobnym do stanu hipnozy, nie wie co się dzieje wokół niego. Rodzic jest zadowolony, ponieważ dziecko „grzecznie” siedzi przy stole, otwiera buzię, kiedy widelec z jedzeniem zostaje podany pod usta. Ale czy to oznacza, że dziecko ma apetyt i dobrą relację z jedzeniem? Niestety nie, dziecko nie wie co je, nie skupia się na smaku, na przeżuwaniu, otwiera buzię automatycznie, ale nie jest skupione i zainteresowane posiłkiem. Problem pojawia się również w kwestii uczucia głodu i sytości, dziecko nie zastanawia się co czuje i czy jest już najedzone, co może prowadzić do przejadania się, a długofalowo do nadwagi lub otyłości.

„Co mam zrobić, nie włączę bajki, to on nic nie zje?!”

Tutaj należy zastanowić się nad przyczyną problemu, a nie szukać łatwego leczenia objawu. Wczesne dotarcie do genezy problemu, niechęci do jedzenia, jest istotne, ponieważ im szybciej zauważymy problem, tym łatwiej go rozwiązać. Dziecko może mieć problemy neurologiczne, zburzenia SI, krótkie wędzidełko, a czasami przyczyną może okazać się np. za mało różnorodne w smaki i tekstury, rozszerzanie diety. Może dziecko zmaga się z wybiórczością pokarmową, o której więcej w artykule dedykowanym temu zagadnieniu, a rodzicowi zwyczajnie brak jest wiedzy jak pomóc. Warto szukać pomocy lekarza lub specjalisty, neurologopedy, dietetyka. Jeśli problem z jedzeniem pojawił się nagle, a wcześniej dziecko wszystko, ładnie jadło, może u dziecka pojawiła się neofobia żywieniowa, która jest naturalnym zjawiskiem, zazwyczaj dotyczy dzieci w wieku 2-6 lat, neofobia zazwyczaj rośnie do ok. 4 roku życia, a później stopniowo powinna się wyciszać.

Jak rozwiązać ten problem?

W pierwszej kolejności dowiedz się czy niechęć do jedzenia wynika tylko z przyzwyczajenia do oglądania bajek w trakcie posiłku, czy może pomaga to maskować jakąś poważną przyczynę. Jeśli nie ma ukrytych przyczyn, na początku prawdopodobnie będzie ciężko, ale trzeba być kreatywnym i wytrwałym, aby wyprowadzić dziecko z tego stanu. Dziecko może być złe, smutne, akceptuj jego emocje, ale nie ulegaj. Zaangażuj dziecko w szykowanie posiłku, opowiadaj o jedzeniu, zaciekawiaj. Niech posiłki będą jedzone wspólnie, jest to dla dziecka sygnał, że jedzenie jest bezpieczne, a dziecko nie nudzi się tak, jak siedząc samotnie przy stole. Pomocne może być też bawienie się kształtem jedzenia np. ogórek gwiazdki, buzie zwierząt złożone z placka i owoców itd. Bardzo istotna jest również atmosfera posiłku, dziecko nie może czuć presji, postaraj się, aby atmosfera była przyjazna, nie wymuszaj na dziecku, żeby jadło. Warto rozmawiać z dzieckiem, poinformować o nadchodzącej zmianie oraz zaoferować coś w zamian np.: „Od jutra nie będziemy oglądać bajek do posiłków, zrobimy razem śniadanko, usiądziemy wspólnie, zjemy, a po śniadaniu możemy iść na kanapę i poczytać książki (jeśli dziecko lubi) lub obejrzeć jeden odcinek bajeczki”. Pamiętaj, aby też na czas posiłku odłożyć telefon i wyłączyć telewizor.

Podsumowując

Ta zmiana wpłynie korzystnie na wasze życie, wspólne posiłki pomagają nawiązać kontakt z domownikami, oraz ogólnie takie sytuacje kształtują u dziecka rozwój społeczny. Ekrany niekorzystnie wpływają na wiele aspektów u dziecka, na problemy żywieniowe, społeczne, nadpobudliwość, dlatego należy je stosować w ograniczeniu czasowym i w wolnych chwilach, posiłki zostawmy dla rodziny. Nasze dzieci są bardzo ciekawe i chętnie poznają świat, zaangażowanie w przygotowanie posiłków, może okazać się nie tylko edukujące, ale również może zachęcić dziecko do spróbowania tych smakowitych produktów.

Bibliografia:

  • https://www.researchgate.net/profile/Beata-Piorecka/publication/269518641_Neofobia_zywieniowa_jej_uwarunkowania_i_konsekwencje_zdrowotne/links/548de0f50cf2d1800d841f90/Neofobia-zywieniowa-jej-uwarunkowania-i-konsekwencje-zdrowotne.pdf
  • https://panilogopedyczna.pl/2021/12/bez-bajki-nie-zje-czyli-o-zaleznosci-ekran-posilek-u-dzieci-okiem-logopedy/